Jezu, Twą jest sprawa ta

1. O Jezu, Twą jest sprawa ta,
Coś ją powierzył nam;
A że ta sprawa wiecznie trwa,
Pomagaj Ty nam sam!
Jak ziarnu przeznaczyłeś zgon,
Nim wyda swój obfity plon,
Tak każ dla świętej sprawy Swej
Naturze naszej umrzeć złej,
Naturze tej,
Każ Panie umrzeć złej!

2. Tyś, Panie, szedł przez krwawy znój
W niebiańską chwałę Swą.
I daj nam w ślad wstępować Twój,
Wypełniać wolę Twą!
Daj święcie przeżyć życia dni,
Wiernymi zawsze zostać Ci;
Ach, prowadź nas, by każdy miał
W Twym krzyżu i w Królestwie dział,
W Twym krzyżu miał
I w Twym Królestwie dział!

3. Tyś umarł sam i w ziemi grób
Jak ziarno sam się wsiał;
Tak wsiej i nas, nowymi stwórz,
By każdy zmartwychwstał!
Posłami Swymi uczyń nas,
Daj światłem Swym nam wszystkim wraz
Oświecić kręgi ziemi tej
I wieść do Ciebie ludzi z niej,
Daj mocy Swej
Wieść ludzi z ziemi tej!